Een klokankermotor is een zeer dynamische gelijkstroommotor waarvan de rotor is ontworpen zonder een ijzergebaseerde ankernucleus. Deze constructie is ontwikkeld om de technische nadelen van een T‑ankermotor te vermijden, zoals een verhoogd traagheidsmoment en het optreden van coggingkoppel.
In een klokankermotor is de wikkeling zelfdragend, wat betekent dat zij niet om een kern is gewikkeld. Het gebrek aan mechanische stabilisatie door een drager wordt gecompenseerd door een kunststof element dat de afzonderlijke wikkelingen met elkaar verbindt. Deze zelfdragende wikkeling staat ook bekend als luchtspaltwikkeling, klokankerwikkeling of kernloos ontwerp (coreless design).
De naam klokankermotor verwijst naar de vorm van de rotor: de volledige rotor — bestaande uit de wikkeling, de commutatorplaat en de commutator zelf — doet denken aan een klok.
Bij een klokankermotor wordt het koppel van de wikkeling naar de as overgebracht via een commutatorschijf die aan één zijde van de wikkeling is bevestigd. De cilindrische commutator is op deze schijf gemonteerd. Omdat de rotor van een klokankermotor geen ijzeren kern bevat, treden er geen magnetische hystereseverliezen op tijdens het bedrijf.
Omdat deze rotorconstructie geen ijzeren platen gebruikt, is het traagheidsmoment bijzonder laag in vergelijking met conventionele DC‑motorrotoren. Dit maakt een zeer hoge dynamiek mogelijk. Tegelijkertijd zorgt het kernloze ontwerp voor een coggingvrij en zeer rustig draaiend gedrag. Doordat er geen magnetische hystereseverliezen optreden, bereikt een klokankermotor een zeer hoog rendement.
Mogelijk bent u ook geïnteresseerd in
